20 jaar rolstoelwandelen in Aalsmeer

In april 2026 bestaat het rolstoelwandelen in Aalsmeer alweer 20 jaar. Een bijzonder jubileum, zeker omdat enkele van onze huidige vrijwilligers er al vanaf het allereerste begin bij zijn.

In de beginjaren kregen wij in het Rode Kruisgebouw aan de Spoorlaan uitleg en training van een medewerker van het Rode Kruis. Samen oefenden we met rolstoelen en leerden we hoe we onze gasten veilig en prettig konden begeleiden. Sindsdien hebben we ontelbare wandelingen gemaakt — en minstens zoveel mooie herinneringen verzameld.

Kleine uitjes, grote betekenis

Tijdens die wandelingen komen vaak bijzondere verhalen naar boven. Zo was er een meneer die nog nooit iets met het Rode Kruis had gedaan. De dinsdag dat hij voor het eerst mee mocht met het rolstoelwandelen voelde voor hem als een hele eer.

We wandelden samen over de markt. Dat was een enorme verrassing voor hem, want jaren geleden ging hij daar wekelijks naartoe. Wat was hij blij om dit nog één keer te mogen meemaken. Bij de bloemenman werd hij direct herkend, en bij iedere kraam volgde een praatje. De notenverkoper was zelfs zó ontroerd dat hij uit zijn kraam kwam om meneer een hand te geven — mét een zakje gemengde noten om onderweg van te snoepen.

Na afloop brengen we onze gasten altijd weer terug naar hun kamer. Regelmatig krijgen we dan iets lekkers aangeboden als dankjewel. Een chocolaatje of koekje is natuurlijk niet nodig, maar het zegt veel over de waardering die we krijgen.

Een andere keer wilde een mevrouw nog even langs de slager. Ze vroeg of ik ook van cervelaatworst hield. Dat deed ik. Terug op haar kamer zei ze: “Doe je jas maar uit, dan gaan we eerst even snoepen.” Zonder brood eronder is dat best een vette hap, maar haar blijdschap om iets terug te kunnen doen maakte alles goed.

Wandelen door oud en nieuw Aalsmeer

Al jaren lopen wij met onze groene shirts van Stichting Sam door Aalsmeer, meestal in groepjes van zes. Als er een nieuwe wijk is gebouwd, vinden we het leuk om daarlangs te wandelen zodat oudere Aalsmeerders ook het ‘nieuwe’ Aalsmeer kunnen zien.

Zo kwamen we eens langs de Hekelstraat. Een mevrouw van 105 jaar vroeg zich hardop af waar die naam vandaan kwam. “Je kunt wel zeggen dat je een hekel aan iemand hebt,” zei ze, “maar daar noem je toch geen straat naar?” Ze adviseerde me om het later onder de koffie maar even op mijn telefoon op te zoeken. Hoe bijzonder is het dat iemand van meer dan een eeuw oud zo vanzelfsprekend met moderne technologie omgaat?

We ontdekten dat ‘hekelen’ het kammen van vlasvezels betekent, een stap in het maken van touw — passend bij de straatnamen in die wijk.

Even samen zitten

Diezelfde mevrouw wilde ook graag eens naar de boulevard van Aalsmeer. Op een mooie zonnige dag wandelden we vanaf het dorp richting het pad langs de Westeinderplas. Daar stoppen we altijd even bij een bankje om samen te zitten en een gezellig gesprek te voeren.

Natuurlijk gebeurt het ook wel eens dat iemand dringend naar het toilet moet. Gelukkig kennen we inmiddels diverse plekken waar we terechtkunnen: het sportcafé aan de Sportlaan, een kapsalon bij de Oosteinderweg, en het artsencentrum op het Raadhuisplein.

Meer dan wandelen alleen

Vrijwilliger zijn bij het rolstoelwandelen is bijzonder waardevol. Het is niet alleen het wandelen zelf, maar vooral de blijdschap die je terugkrijgt van onze gasten.

Na afloop drinken we vaak samen nog een kopje koffie of thee in de koffieruimte van het zorgcentrum. Dan ontstaan de mooiste gesprekken en worden we hartelijk bedankt. Want voor onze gasten betekent het enorm veel om er even lekker op uit te gaan.

En daar doen we het voor. 💚

Interview met Jopie de Vries

Door Marie Kluinhaar – Activiteitencommissie Stichting SAM

Wie bent u en waar woont u, Jopie?
“Ik ben Jopie de Vries en ik woon nog zelfstandig in Aalsmeer.”

Hoe bent u in contact gekomen met Stichting SAM?
“Dat is eigenlijk via mijn dochter gegaan. Zij vertelde mij dat Stichting SAM allerlei leuke activiteiten organiseert voor mensen die alleen zijn. Dat leek mij wel wat, dus ben ik mee gaan doen.”

Doet u naast SAM nog andere activiteiten?
“Ja hoor, ik ga ook twee keer per week naar de dagbesteding van ’t Kloosterhof. Dat vind ik erg fijn om te doen.”

Kunt u een voorbeeld geven van een activiteit van SAM die u recent heeft meegemaakt?
“Zeker! Onlangs organiseerde SAM een gezellige dag bij kwekerij Nieuwkoop aan de Hoofdweg, speciaal voor mantelzorgers en hun cliënt. Daar ben ik bij geweest en het was echt heel gezellig.”

Hoe verliep die dag?
“We werden ontvangen in een mooie kantine met koffie en een heerlijke gevulde koek. Daarna werd de groep gesplitst: de helft kreeg een rondleiding door het bedrijf en de andere helft deed samen met de jongeren van SAM een muziekquiz. Daar waren leuke prijsjes mee te winnen! Later wisselden de groepen.”

Dat klinkt als een goed verzorgd programma.
“Dat was het zeker. We kregen ook een heerlijke lunch met een broodje kroket, kaas en worst. Rond twee uur was er nog een borrel met een hapje. Tegen half vier liep de dag ten einde en werd iedereen netjes weer thuisgebracht.”

SAM denkt ook na over kleinschaligere uitjes. Wat vindt u daarvan?
“Dat lijkt mij ook heel leuk. Ze verwachten daar een kleine bijdrage voor te vragen, maar dat vind ik helemaal geen probleem. Het gaat om de gezelligheid, en die is bij SAM altijd goed.”

Paul Raadschelders vertelt: samen op weg voor Stichting SAM

Vrijwilligerswerk is voor mij geen verplichting, maar een bron van plezier en voldoening. Met name mijn inzet voor Stichting SAM speelt daarin een grote rol. Via deze stichting ben ik intensief actief in Kudelstaart en omgeving en heb ik in de loop der jaren een groot netwerk aan contacten opgebouwd.
Een belangrijk onderdeel van mijn vrijwilligerswerk voor Stichting SAM is het duofietsen in Kudelstaart. Dankzij deze inzet is het duofietsen hier enorm gegroeid en uitgegroeid tot een vaste, gewaardeerde activiteit voor veel deelnemers. Van april tot en met oktober zijn mijn pijlen hier volledig op gericht: meerdere keren per week, en soms zelfs twee keer per dag, ga ik met deelnemers op pad. Ook in de wintermaanden blijf ik actief; zodra het weer het toelaat, fiets ik op maandagmiddag met een van onze vaste gasten en op mooie dagen haal ik graag nog iemand extra op voor een rit op de duofiets.

Deze groei en continuïteit zouden niet mogelijk zijn zonder de fijne samenwerking met de coördinator, Ineke Kaars, wier ondersteuning onmisbaar is.

Naast mijn werk voor Stichting SAM ben ik ook betrokken bij de Zonnebloem Kudelstaart en heb ik een biljartgroep opgericht waar ongeveer vijftien senioren met veel plezier aan deelnemen bij Café Op de Hoek. Daarnaast ben ik bijna dagelijks in mijn gele hesje te vinden in het winkelcentrum, waar ik zorg voor een schone omgeving en afgedankt karton inzamel bij winkeliers en Café Op de Hoek ten bate van de supportersvereniging SKK.

En ja, soms blijft er dan ook nog wat tijd over voor mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen.

Mijn verhaal laat zien dat het na een werkzaam leven absoluut mogelijk is om actief te blijven en op een betekenisvolle manier iets te blijven betekenen voor anderen — met Stichting SAM als een belangrijk en dierbaar middelpunt.